محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني
فضايح الصوفيه 213
فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )
جهنّم كند با منافقين كه تفحّص وتفتيش مىنمايند از عورتهاى مسلمين ، و از دنيا بيرون نرود تاخدا او را رسوا نكند ، مگر آنكه توبه كند « 1 » » . ونيز از حضرت رسالت مروى است كه : « هر كس لواطه كند ، نميرد تا مردم را بخواند كه با او لواطه كنند « 2 » » و « بر فرش بهشت ننشيند كسى كه در دبر او وطى شود « 3 » » . « و حق تعالى را ملك نقّالهاى هست كه نقل مىكنند لوطيان را بعد از دفنشان به سوى قوم لوط تا آنكه با آنها محشور شوند « 4 » » . و اهل سنّت حليّت لواطه را به امام مالك كه از جملهء فقهاى اربعه است نسبت دادهاند ، و اشعار درين باب به عربى وفارسى نقل كردهاند ، و از اين جهت لواطه نزد ايشان چندان قبحى ندارد ، و آن فعل را نسبت به جمعى از فضلا وقضات خود مىدهند « 5 » . وراغب اصفهانى در كتاب محاضرات آن را نسبت به
--> ( 1 ) - مكارم الأخلاق : 429 . ( 2 ) - المحاسن : 112 ، بحار : 76 / 67 . ( 3 ) - كافى : 5 / 550 حديث 5 - 8 . ( 4 ) - بحار : 76 / 71 حديث 24 ، در متن حديث به جاى ملك نقّاله زمين است . ( 5 ) - اغاثة اللهفان : 2 / 140 - 148 ، بهارستان جامى : 60 ، 61 .